2026 – TalentBoost Communicatie

admin
3 september 2026

Invloed in hybride teams: oogcontact is geen detail

Hybride overleg is in Utrecht normaal geworden: twee mensen op kantoor, drie op een scherm, iemand in de trein. Invloed lekt daar niet omdat de techniek faalt, maar omdat niemand meer ziet wie aarzelt. Een knik op een klein venster is geen instemming. Dit artikel beschrijft wat wij teams laten afspreken voordat zij een besluit online proberen te dragen.

Hybride team oefent invloed en oogcontact tijdens een workshop aan tafel in Utrecht — Hybride invloed in Utrecht: het besluit live toetsen, het scherm alleen voor de voorbereiding.

De lijn Beïnvloeding en de module Presenteren komen hier samen. Online kunt u informeren. Een gedragen besluit vragen wij liever in een kamer, of in een kort live moment na een schriftelijke voorbereiding.

Het patroon: iemand presenteert twaalf minuten, vraagt „zijn er nog vragen”, hoort stilte, en noteert akkoord. Drie dagen later mailt een collega een voorbehoud dat in de kamer een zin was geweest. De stilte was geen ja. Het was een verbinding, een tweede scherm, of de moeite om in een groep van tegels te interrumperen. Wie die stilte als sociaal bewijs gebruikt, bouwt op een signaal dat er niet is.

Wij laten teams drie afspraken opschrijven. Besluiten vallen niet in een hybride call als de criticus ontbreekt. De vraag staat in de uitnodiging, niet aan het eind van de slides. Na afloop herhaalt één persoon het besluit in de chat in één zin, en wie afwijkt reageert dezelfde dag. Zonder die zin is er geen akkoord, ook niet als niemand sprak.

Oogcontact is hier geen sfeer. Het is de plek waar u ziet dat een parafrase niet klopt. Op een tegel mist u die correctie. Daarom oefenen wij de stakeholderkaart live, en gebruiken wij het scherm alleen om het stuk vooraf te lezen. Teams die alles online willen „om tijd te winnen”, verliezen die tijd in de reparatiemail.

Als u volgende week een hybride besluit heeft, stuur vandaag de vraag in twee zinnen en vraag de criticus om een schriftelijke reactie vóór de call. In de call bevestigt u alleen. Dat is invloed met een spoor, geen druk in een stilte die u niet kunt lezen. De academie traint die voorbereiding, niet een betere webcam.

Hybride werken blijft. De fout is om te doen alsof een tegel dezelfde signalen geeft als een tafel aan de Maliebaan. Past u de vorm aan het besluit aan, dan houdt u snelheid waar zij hoort: bij informatie. Het ja bewaart u voor een moment waarop iemand kan tegenstribbelen en u dat ziet.

Zet in de uitnodiging ook wie de criticus is, met naam. Ontbreekt die persoon, verzet u het besluit in plaats van de call. Een call zonder de persoon die nee zou kunnen zeggen, produceert een ja dat later alsnog een mail wordt. Die verplaatsing is geen traagheid. Het is de voorwaarde waarop invloed in een hybride team nog ergens op lijkt. Noteer na afloop of de ene zin in de chat overeenkwam met wat u dacht te hebben gevraagd. Wijkt die zin af, dan was de vraag niet helder genoeg voor een tegel, en hoort het besluit alsnog aan een tafel.

Reacties uitgeschakeld inInvloed Presenteren

admin
14 augustus 2026

Moeilijke gesprekken: framing zonder de ander te sturen

Framing heeft een slechte naam, en soms terecht. Een frame dat feiten weglaat, stuurt. Een frame dat de intentie en het ene punt benoemt, ordent. In Utrechtse teams wordt het woord gebruikt voor beide, en daardoor durven mensen geen opening meer te kiezen. Zij praten eromheen en noemen dat respect.

Twee mensen oefenen een moeilijk gesprek in een rustige coachruimte in Utrecht — Moeilijke gesprekken in Utrecht: één intentie, één punt, geen verborgen sturing.

Dit hoort bij Effectief gesprek en bij Actief luisteren. Framing betekent hier alleen: welke zin opent, en welke feiten u niet weglaat.

Een schone opening noemt het onderwerp, de intentie en de grens van het gesprek. „Ik wil het hebben over de oplevering van vrijdag. Mijn intentie is één afspraak. Ik wil het niet hebben over vorig kwartaal.” Daarmee stuurt u het gesprek wel — elk gesprek heeft een rand — maar u verbergt de rand niet. De ander kan zeggen dat het kader te smal is. Dat is een eerlijk conflict, en daar is de les voor.

Een onschone opening lacht het punt weg, of begint bij een compliment dat naar een verwijt loopt, of vraagt „hoe gaat het” terwijl u al een besluit in uw hoofd heeft. De ander voelt de val en gaat op zoek naar de echte agenda. U bent dan tien minuten kwijt aan reparatie. In de oefening schrappen wij die inleiding, ook als zij vriendelijk klinkt.

Wat u niet weglaat: het feit dat de ander nodig heeft om niet overvallen te worden. Een datum, een getal, een eerdere afspraak. Wat u wel mag weglaten: uw theorie over iemands karakter. Die theorie is geen frame, die is een diagnose, en die geven wij niet.

Schrijf voor het gesprek dat u uitstelt vier regels. Onderwerp. Intentie. Wat erbuiten valt. Het feit dat u niet mag verzwijgen. Lees ze aan iemand voor die de casus niet kent. Als die persoon een tweede agenda hoort, zit die in uw toon of in een weggelaten feit. Pas de regels aan tot de tweede agenda weg is. Dan pas plant u het gesprek.

Moeilijke gesprekken worden niet makkelijk van een betere opening. Zij worden eerlijker. De ander weet wat u wilt, en u weet wat u niet gaat doen: sturen via een omweg. Die helderheid is het hele doel van de module.

Oefen de vier regels hardop één keer dezelfde dag nog, niet pas in de deuropening. Een opening die u voor het eerst uitspreekt waar de ander bij zit, valt terug op de omweg. De herhaling thuis is het huiswerk. De kamer is alleen de toets of de tweede agenda echt weg is. Lukt de toets niet, dan was het kader te slim en niet te helder. Schrap dan een bijzin, niet de intentie.

Bewaar de vier regels in de agenda-uitnodiging, zichtbaar voor de ander. Een kader dat alleen u kent, is alsnog een omweg. De ander moet het onderwerp, de intentie en de grens kunnen lezen voordat u begint. Dat is framing die u kunt verantwoorden.

Reacties uitgeschakeld inGesprek Luisteren

admin
28 juli 2026

Wederkerigheid aan de Maliebaan: geven zonder schuld

Wederkerigheid is een fatsoenlijk principe en een makkelijke misvorming. U doet iets voor een ander, en u bewaart de bon. In samenwerkingen rond Utrecht — tussen staf en lijn, tussen programma en uitvoering — slijt het vertrouwen precies op die bon. Dit artikel zegt hoe wij het principe in de les begrenzen.

Collega's bespreken invloed en belangen tijdens een beïnvloedingsvaardigheden workshop in Utrecht — Wederkerigheid in Utrecht: eerst iets bruikbaars geven, zonder het later als schuld te innen.

Lees dit naast Beïnvloeding en het Glossarium. De definitie is kort. De grens is het eigenlijke werk.

Eerlijk geven ziet er saai uit. U stuurt het stuk dat de ander nodig heeft om te kunnen beslissen, op tijd, compleet, zonder een zin als „dan verwacht ik volgende week wel”. De ander mag daarna nog nee zeggen. Als u dat nee niet verdraagt, was het geen geven maar een aanbetaling. Die aanbetaling trainen wij niet.

In de oefening schrijft u op wat u de komende twee weken gaat leveren, en u schrijft erbij wat u er niet voor terugvraagt. Dat tweede voelt onnatuurlijk voor mensen die gewend zijn elke gunst te administreren. Toch is het de voorwaarde. Invloed die u moet uitleggen als „ik heb toch dit voor je gedaan” is al gekanteld. De ander hoort chantage in een nette jas.

Er is een plek waar teruggeven wél hoort: een expliciete ruil in een onderhandeling. Dan zegt u beide kanten in één zin. Dat is geen wederkerigheid als sfeer, dat is een deal. Houd die twee uit elkaar. Sfeer-geven met een verborgen deal eronder is het patroon dat teams daarna wantrouwend maakt.

Toets uzelf met één vraag die u hardop moet kunnen stellen tegen de persoon om wie het gaat: „Ik stuur u dit stuk zodat u kunt beslissen, ook als het antwoord nee is. Klopt dat gebruik?” Als u die zin niet durft te sturen, weet u genoeg. Dan is de module Beïnvloeding nuttiger dan nog een vriendelijke mail.

Wederkerigheid die de ander kan zien, bouwt een langere samenwerking dan een slimme timing. Daar kiezen wij voor, ook als een kortetermijn-ja daardoor soms uitblijft. Een ja dat op een schuld leunt, betaalt u later terug in de vorm van een gesprek dat niet meer open is.

Leg de bon die u in gedachten al had geschreven naast de mail die u echt stuurt. Blijft er een zin over die om tegenprestatie vraagt, haal die zin weg of maak er een openlijke ruil van in een ander gesprek. Twee vormen door elkaar in één mail is precies het patroon dat de les uit elkaar trekt.

Een bruikbare toets in de week na de les: stuur één stuk zonder vraag terug, en noteer of u de neiging voelt om er alsnog een voorwaarde onder te zetten. Die neiging is het huiswerk, niet een karakterfout. Bespreek haar in de volgende bijeenkomst aan de Maliebaan, met de mail erbij en zonder de naam van de ontvanger als die vertrouwelijk is. Zo blijft wederkerigheid een vak en geen sfeerwoord.

Reacties uitgeschakeld inInvloed Overtuigen

admin
9 juli 2026

Overtuigen zonder druk: waarom de derde zin telt

Druk voelt in het moment als overtuigingskracht. De zaal knikt, of zwijgt, en u denkt dat het besluit staat. Een week later is het afgekalfd. In Utrechtse stuurgroepen zien wij dat patroon bij voorstellen die in de derde zin al een conclusie trekken, zonder bewijs en zonder het bezwaar dat iedereen in de kamer al dacht.

Deelnemers oefenen een betoog tijdens de overtuigingskracht training in een leslokaal in Utrecht — Overtuigen zonder druk: de claim vroeg, het bezwaar door uzelf benoemd.

De module Overtuigingskracht en de lijn Presenteren behandelen dezelfde fout vanuit twee kanten: het betoog en de opening. Dit artikel gaat over de derde zin.

Zin één mag de claim zijn. Zin twee het sterkste feit. Zin drie is de plek waar sprekers meestal druk zetten: „dus we moeten nu echt”. Die zin voegt geen bewijs toe. Zij vertelt de zaal dat twijfel niet welkom is. Mensen die moeten beslissen, gaan dan of mee uit beleefdheid, of zij bouwen hun verzet buiten de kamer. Beide uitkomsten zijn slecht.

Wij vervangen de derde zin door het bezwaar. „Het precedent is het risico; daarom begrenzen we de pilot op zes weken en één eigenaar.” U erkent de zorg en u houdt de claim. Dat is geen zachtheid. Het is een betoog dat een scepticus kan herhalen zonder zich kleiner te voelen. Als de scepticus uw zin kan naspreken, heeft u overtuigd. Als hij alleen zwijgt, heeft u gedrukt.

Oefen dit op een voorstel dat u echt gaat doen, niet op een theoretische pitch. Schrijf vier zinnen. Lees ze hardop. Schrap elke zin die spoed veinst. Echte spoed — een datum die in een contract staat — mag blijven, als feit, niet als toon. Verzonnen spoed halen wij uit de les, ook als het „wel werkt” bij mensen die u niet durven tegen te spreken.

De test na afloop is simpel. Vraag een collega die niet in uw team zit om uw vraag in één zin te herhalen. Wijkt de zin af, dan was de claim niet de derde zin waard. U had eerder moeten stoppen met context. Die collega is waardevoller dan een compliment uit de eigen groep.

Overtuigen zonder druk kost u de illusie dat tempo gezag is. Het levert een besluit op dat de week erna nog staat, omdat de zaal het zelf kan uitleggen. Daar trainen wij op, aan de Maliebaan, met uw stuk op tafel en niet met een voorbeeld van een beroemde spreker.

Bewaar de vier zinnen in de uitnodiging van het overleg, niet alleen in uw hoofd. Wie ze alleen uit het hoofd doet, valt in de kamer terug op de oude derde zin. De geschreven versie is saai en juist daarom betrouwbaar. Als de zaal na afloop iets anders herhaalt dan die vier zinnen, was de druk via een omweg toch binnengekomen. Herschrijf dan alleen zin drie, niet het hele stuk.

Reacties uitgeschakeld inOvertuigen Presenteren

admin
18 juni 2026

Actief luisteren in de Utrechtse bestuurskamer

Een bestuurskamer in Utrecht heeft weinig geduld en veel mensen die al weten wat zij gaan zeggen. Actief luisteren lijkt daar een luxe. In de les blijkt het de enige manier om een besluit korter te maken. Dit stuk beschrijft wat wij zien als iemand te vroeg adviseert, en hoe de module dat patroon onderbreekt.

Twee professionals oefenen actief luisteren tijdens een cursusgesprek in een rustig Utrechts kantoor — Luisteren in Utrecht: eerst de zorg teruggeven, dan pas een voorstel.

Wij koppelen dit aan Actief luisteren en aan Effectief gesprek. Wat volgt, is de leslogica, geen etiquettegids voor vergaderingen.

Het patroon is stabiel. Iemand schetst een risico. Drie anderen bieden een oplossing aan voordat de zin af is. De risico-eigenaar herhaalt zich, luider. De vergadering duurt twintig minuten langer en eindigt met een actiepunt dat niemand herkent als het zijne. De techniek die dit doorbreekt, is saai: één parafrase, twee seconden stilte, één open vraag. Pas daarna een voorstel, als het voorstel nog nodig is.

In de academie oefenen wij dat op een casus uit de stad, bijvoorbeeld een programmaraad die een datum wil verschuiven. De spreker moet de zorg „precedent” kunnen herhalen zonder meteen een nieuwe datum te noemen. Lukt de herhaling, dan mag het voorstel. Lukt zij niet, dan is het voorstel een gok en houden wij het tegen.

Hybride kamers maken het erger. Een vertraging van een halve seconde op de lijn vult iedereen met een eigen zin. Daarom doen wij de stilte-oefening live aan de Maliebaan. Online kunt u de parafrase trainen; de stilte verliest u aan de verbinding. Dat is geen mening over technologie. Het is een observatie uit oefengroepen die beide vormen probeerden.

Noteer na uw eerstvolgende overleg drie dingen. Op welk moment gaf u advies. Wat was de laatste zin van de ander daarvóór. Kon u die zin na afloop nog letterlijk benaderen. Kunt u dat niet, dan luisterde u naar uw voorbereiding, niet naar de kamer. Die notitie is genoeg om te beslissen of de module zin heeft.

Een bestuurskamer wordt niet vriendelijker van luisteren. Zij wordt preciezer. De ander hoeft niet te herhalen, het besluit krijgt een eigenaar, en u bewaart uw voorstel voor het moment waarop het ergens op landt. Dat is de hele winst. Geen nieuwe persoonlijkheid, wel een andere volgorde.

Wie de parafrase al beheerst en daarna alsnog het betoog verliest, zit in een andere les. Dan is de claim het lek, niet het oor. Die volgorde — eerst horen, dan pas ordenen — houden wij aan, ook als de agenda dringt. Druk is zelden een goed argument om de eerste stap over te slaan.

Neem naar de volgende kamer één zin mee die u niet gaat zeggen: het advies dat u normaal in de tweede minuut geeft. Schrijf hem op een blaadje en leg het omgekeerd neer tot de parafrase klopt. Dat blaadje is geen truc. Het is een rem, en in een Utrechtse bestuurskamer is een rem meer waard dan een snellere conclusie.

Reacties uitgeschakeld inGesprek Luisteren

Archieven: 3 september 2026